Steengroeve Gralex                                   

Het hotel was redelijk comfortabel, al droeg het op een of andere wijze nog wel sporen van een vorig regime, en misten we als Hollanders de gordijntjes voor de ramen. Dat we maar één paar handdoeken voor de hele week kregen werd wat mij betreft royaal goedgemaakt door de ruime kamer en het middagzonnetje wat daar bij mij naar binnen scheen. Ook het uitzicht op een renbaan vind ik heerlijk als ik zelf in mijn luie stoel zit. Het plaatsje Tachov is klein maar daardoor goed te belopen in de spaarzame vrije tijd die overbleef aan het eind van de dag. Daardoor hebben we toch wel het grootste deel van de horeca-gelegenheden kunnen uitproberen; in het algemeen zeer aan de maat, en zeker een goede prijs-kwaliteitsverhouding. Voor het overige heb ik me uitgeleefd in de plaatselijke supermarkt waar ik allerlei waren heb gekocht die ik totnogtoe niet allemaal heb kunnen identificeren.

Na een enigszins gênante situatie in een sindsdien gemeden etablissement op de dag van aankomst vanwege de taal, leek het verstandig om volledig op de Tsjechische gids te vertrouwen, die voldoende Engels sprak om ons een week lang te laten overleven.
De eerste dag was ter vrije besteding, maar werd min of meer gezamenlijk ingevuld door een bezoek aan het kuuroord Mariánské Lázně, waar in vorige eeuwen o.a. beroemde componisten zich laafden aan het onsmakelijke bronwater. Daar werd mij meteen de tucht van de groepsreis bijgebracht: een openbare schrobbering vanwege mijn dralen bij de wafeltent. Met het schaamrood op de kaken nam ik die in ontvangst en beloofde beterschap .
Na een diapresentatie door de gids op maandagavond, ging het dinsdag 15 mei echt van start: ik vermeld niet alle details, want die staan perfect omschreven in de reismap, maar 5 dagen lang hebben we met zijn twintigen heel wat puinhopen doorgespit, met name oude groeves en storthopen. Voor een beginneling als ik een compleet paradijs, ik werd immers niet gehinderd door enige kennis van zaken en was geboeid door alles wat kleurig en/of glinsterend was.

 Ik torste dan ook dagelijks vele plastic zakken met voor mij unieke vondsten mee in de auto, die steeds lager op zijn assen begon te zakken. De reis had wat dàt betreft niet langer kunnen duren. Hoogtepunten van het programma waren wat mij betreft de zandgroeve Erika bij Sokolov (met prachtige afdrukken van planten uit het Eoceen), het bezoek aan de mijn in Stíbro en dat aan de werkende groeve bij Krásno, waar enkele spectaculaire vondsten van berylkristallen werden gedaan.

Maar ook het korte bezoek aan de pottenbakkerij in Nova Drahov vond ik de moeite waard omdat ik zelf af en toe een potje bak en tracht te breken, alsook het natuurpad bij Soos door een soort maanlandschap met vulkanische activiteit en met de borrelende waterput Vera als een subtiel eerbetoon aan een van onze roergangsters, Vera Klippel.Maar of het nu magnetiet, chalcopyriet, sfaleriet, andalusiet, kyaniet, galeniet, uraniniet, fluoriet, pyriet, kassiteriet, pyromorfiet, muscoviet, vesuvianiet, augiet, amfiboliet of weetikalniet was, en al gold voor sommigen misschien “och, hoefikniet”, ik dacht bij vrijwel alles: “goh, kenikniet!”. Wat mij betreft dus een zeer geslaagde en afwisselende reis, goed en nauwkeurig georganiseerd, inclusief de over het algemeen zeer goede weersomstandigheden,
 idioot goedkoop en daarbij nog bijzonder gezellig ook. Djekuji!

Heleen van Rootselaar